Dieta BARF - 1. Wprowadzenie

Słowo BARF jest angielskim skrótem określenia Biologically Appropriate Raw Food (pl. Biologicznie Odpowiednie Surowe Jedzenie) lub też Bones And Raw Food (pl. Kości i Surowe Jedzenie). Inne terminy, określające ten sposób karmienia zwierząt, to dieta ewolucyjna, dieta naturalna lub dieta dopasowana do gatunku. Dieta BARF została przygotowana na podstawie wieloletnich badań nad odżywianiem się zwierząt w trakcie procesu ewolucji. Za jej twórcę uważa się australijskiego naukowca, dr Iana Billinghursta.

Bazą wyjściową dla opracowania diety BARF była teza, że każde zwierze potrzebuje diety biologicznie odpowiedniej dla danego gatunku. Optymalna dieta oznacza bowiem zdrowie, prawidłowy rozwój do granic genetycznych możliwości, a także zdrowe potomstwo, dobrze przystosowane do środowiska. Dobre żywienie pozwala zwierzętom maksymalnie wykorzystać ich potencjał, jak również zachować energię do późnej starości.

Dieta BARF maksymalnie naśladuje dietę naturalną psich przodków poprzez wykorzystanie odpowiedniego pokarmu. Taką dietą naturalną był pokarm wyłącznie surowy, dlatego cały ich metabolizm był nastawiony na takie właśnie surowe jedzenie. Dzisiejsze psy niczym się pod tym względem nie różnią i dlatego ich dietą optymalną również jest surowe jedzenie. Karmienie surowym jedzeniem pozwala dostarczać zwierzętom najświeższych składników, witamin, minerałów i niezbędnych nienasyconych kwasów tłuszczowych NNKT.

BARF nie zawiera szkodliwych dodatków, konserwantów i produktów zbożowych. Zboże nie jest biologicznie odpowiednie dla psów - wraz z innymi pokarmami wysokoskrobiowymi prowadzi natomiast do licznych chorób zwyrodnieniowych. Zboża mogą ponadto zmieniać poziom cukru, destabilizując w ten sposób poziom insuliny. Świeże, surowe owoce i warzywa dostarczają psom węglowodanów, a mięso - najlepszych protein. Surowe tusze zwierzęce oraz warzywa dostarczają ponadto NNKT.

Surowy pokarm dostarcza również witamin, enzymów oraz składników odżywczych, związków pochodzenia roślinnego, przeciwutleniaczy i bakterii, niezbędnych do prawidłowego funkcjonowania organizmu. Witaminy i minerały wspomagają prawidłowy rozwój, zdrowie i rozród, wzmacniają odporność na choroby i oczyszczają z toksyn.

Kontrowersyjnym aspektem diety BARF jest jedzenie przez psa surowych kości - jednak ich podanie (zawsze pod kontrolą właściciela, aby zapobiec zadławieniu przez zbyt szybkie łykanie) jest całkowicie bezpieczne, dostarcza za to wielu niezbędnych składników odżywczych.

Czemu nie sucha karma ?

1. Sucha karma zawiera szkodliwe dodatki i konserwanty, a także nieprzyswajalne przez psy składniki wysokoskrobiowe;

2. Żródła, z których pochodzą składniki karmy, są na ogół nieznane;

3. Większość energii psa pochodzi z węglowodanów, tj. ze skrobi i cukru - nieodpowiednich dla zwierząt domowych i przyczyniających się do chorób zwyrodnieniowych. W diecie BARF energia psów pochodzi głównie z tłuszczy i protein (w bardzo małym stopniu z węglowodanów).

Czemu nie jedzenie gotowane?

1. Gotowanie pozbawia pokarm jego wartości odżywczych, w tym enzymów i NNKT. Te ostatnie, zniszczone przez wysoką temperaturę i tlen, stając się powolnymi truciznami czynią nieodwracalne szkody w organizmie;

2. Podczas gotowania tworzą się niepożądane związki między proteinami a skrobią, witaminami a minerałami, oraz między różnymi minerałami;

3. W czasie gotowania tworzą się substancje rakotwórcze i anty-immunogeny;

4. Gotowanie niszczy również wiele minerałów, aminokwasów podstawowych i witamin.


Dodatkowo należy pamiętać, że surowe składniki nie powinny być mieszane z jedzeniem przetworzonym, ponieważ czas potrzebny na trawienie tego ostatniego jest znacznie dłuższy, a więc trawienie może zostać zaburzone.

<<< poprzednia strona | następna strona >>>